Suçumuz Görüntümüz İse Ezin Başımızı - Y.Y

Hayat denen bu meçhul vadide avare dolaşan biz insanlar içimizdeki sevgi tohumlarının farkında değiliz.İnsanın içinde başkalarını ezme yok etme duyguları olduğu gibi sevgi,şefkat ve merhamette vardır...

Önemli olan insanın bu duygulardan hangisinin esiri olduğudur. Bu da büyük ölçüde bizim elimizdedir.

Bu yazıyı yazıp yazmama konusunda çok gidip geldim. Çünkü bu yazıyı okuduğunuzda bazılarınız bana gülecek, bazılarınız da bu kadar abartmaya gerek yok diyecektir; fakat belki düşüncelerim başka gönüllerde sevgi tohumlarının filizlenmesine vesile olur diye yazmaya karar verdim.

Bir kişinin dahi düşüncelerinin yeşermesi bu yazının yüzde yüz verimli olduğunu gösterir benim için…

Dil ve Anlatım dersindeydik. Dersin ortalarına doğru hocam en arkada oturan bana hitaben “Ya kusura bakma ama arkanda bulunan perdedeki böceği oradan uzaklaştırabilir misin ?” dedi.

Ben o böceğe zarar vermeden oradan nasıl uzaklaştıracağımı düşüne durayım, iki üç arkadaş ellerine kitaplarını aldıkları gibi içlerindeki zulm ve yok etme duygularının esareti altında o zavallı böceği öldürmek için birbirleriyle yarıştılar.

Ne yazık ki bir tanesi böceğe kitabı indirdi. Böceği yerde öyle hareketsiz görmek, birkaç haftadır yanık olan yüreğimdeki sızıyı artırdı ve beni düşünmeye sevketti…

İnsanın içinde evet; "ezmek, yok etmek var!" dedik ama "sevgi ve merhamet de var!" dedik.Neden biz yüreğimizdeki bu sevgi tohumlarının filizlenmesine izin vermiyoruz.

”Yaratılanı sev Yaradan’dan ötürü...” diyen Yunus Emre'nin sözüne kulak versek ve sevgiyle baksak hayata.

Kin, nefret ve hasetin esir aldığı yüreğimizin kırsak zincirlerini ve bıraksak artık ona zulmetmeyi. Dünya kana fazlasıyla doydu üzerinde sevgi çiçeklerinin açmasına hasret. Anlasak artık hatamızı ve insan olmanın bilincine varsak.

"Kürt-Türk", "Çerkes", "Laz" diye bizi dolduruşa getiren o zalimlere kulak vermesek ve kardeşçe yaşasak. Çünkü avazımın çıktığı kadar haykırmak istiyorum:

"Bu vatan parçasında yaşayan her birey, benim kardeşimdir!!!!!!!"

Şimdi diyeceksiniz ki bir böcekten nasıl geldin bu meseleye.Şöyle arkadaşlar:

Yüreğindeki sevgi ve merhametin farkına varan ve bir hayvana dahi zulmetmeyen bir beşer nasıl olur da başka bir beşerin canına kıyabilir.

İşte bu yüzden biraz daha ince düşünmeye çalışalım ve hayata sevgiyle bakalım.Ben bütün kalbimle inanıyorum ki eğer biz bu inceliği biraz olsun gösterebilirsek, işte o zaman dünya, insanın içini acıtan barut kokusu yerine sevgi çiçeklerinin misk kokusuyla bezenecektir…..

Halis Kavraz (Yanık Yürek)