" Ya Abdülhamit Ya Atatürk; Ya Terket Ya Terkettir ! " - Kasva

Bizler Türk milleti olarak tarihimize yön vermiş bütün liderlerimizi saygıyla anmalıyız.Çünkü şüphesiz hepsinin ortak gayesi bu vatana ve millete en iyi şekilde hizmet etmek olmuştur...

Onları fikirleri ya da ideolojileri sebebiyle eleştirmek son derece mantıksız ve yanlıştır. Çünkü Efendimizin(s.a.s.) de bir hadisin de dediği gibi:

“Ameller niyetlere göredir."

Düşünelim ki, arkamızda bir adam bıçağını çekmiş bir durumda bizi öldürmek için beklemektedir. Önümüzde bunu gören arkadaşımız yerden bir taş alıp bize doğru atsa ve bu taş kazara bize çarpsa…

Bıçaklı adamı görmemiş birisi arkadaşımızın o davranışını sağlıklı yorumlayabilir sizce? Hadiseleri ve liderlerimizi doğru anlayabilmek için evvela arkamızda bekleyen “his yoksunu sırtlan kümesi” nin farkında olmalıyız.

II. Abdülhamit’i eleştirenlerimiz vardır mesela. Aşırı baskıcı bir sultan olduğu için. Ancak biz Abdülhamit’in devrinin şartlarını tam olarak bilmeden böyle bir yorum yapıyoruz çoğu zaman.

Oysa ki; araştırsak, Osmanlı’nın içte ve dışta nasıl çalkantılar yaşadığını bilsek ve ondan sonra Abdülhamit’i eleştirsek daha sağlıklı yorumlar ortaya koyacağımızdan eminim.(Bu dönemin şartlarını daha sonra yazacağım “Yorgun Kalenin Son Muhafızı” adlı yazımda ele almaya çalışacağım)

Mustafa Kemal…

Neymiş efendim, Atatürk’ün özel hayatı düzgün değilmiş. Şunu iyi anlamalıyız. Kimse mükemmel değildir. Hataları, kusurları, eksikleri gedikleri mutlaka vardır. Ve bize düşen insanların bizler için yaptığı işler hakkında yorum yapmaktır.

Özel hayatlarının iyi olmasını elbette isteriz. Ancak oradaki bir hata işin magazin boyutudur. O kısım bizi alakadar etmez.

Yaptığımız en büyük hata liderlerimizin tamamıyla mükemmel olmasını beklemektir. Oysaki liderlerimizi değerlendirirken baktığımız nokta şu olmalıdır:

Bu insan ülkesine hizmet etmeyi ne kadar istemiş ve ne derece hizmet etmiş, nasıl işler yapmış, neden yapmış...

Eğer bu manadaki değer yargılarımızı daha düzgün bir çizgiye getirecek olursak onları daha iyi anlayacağımıza inanıyorum.

Aslına bakarsanız sadece onları değil, içimizdeki farklı grupları da bu ülkeye yapmak istedikleri hizmet noktasında değerlendirirsek birbirini daha iyi anlayan ve fikirlere hoşgörüyle yaklaşan bir toplum meydana gelir ki çağdaş Türkiye’mizin çağdaş insanlarına yakışan da budur.

Sağcı, Solcu, Kürt, Türk, Alevi, Sünni…

Eğer yapmak istediği bu ülkeye hizmetse ne fark eder Allah aşkına! Bir davranışı yapanın kim olduğuna bakmaksızın doğruluğu ya da yanlışlığı ölçüsünde karar vereceğimiz günlere ulaşırız inşallah...

Bundan birkaç hafta önce siyasetimizde “ya sev ya terk et” sözü üzerine polemikler olmuştu. Bu tartışmalara binaen ben de diyorum ki bir Türkiye Cumhuriyeti vatandaşına ya Abdülhamit’i sev ya Atatürk’ü sev demek ya terk et ya da terk et demektir.

Çünkü bu milletin değerleri bir bütündür. Bizler ancak değerlerimize bir bütün olarak sahip çıkabilirsek bu millete layık birer fert olabiliriz.

Hem kendi tarihine ne olursa olsun atalarına sahip çıkmayan bir millet, millet olabilme bilincinden yoksundur. O nedenle diyorum ki bir insana Ya Abdülhamit ya da Atatürk’ten birisini seç demek ya bu memleketi terk et ya da bu memleketi terk et demektir.

Çünkü sevgi yarım olmaz. Yarım ise o sevgi olmaz. Zira “lailaheillallah” yetmez “muhammedurresulüllah” da demek lazımdır iman etmiş olmak için…

Kasva