S-On Dört Şubat ! - Nilgün Zaimoğlu

En acı çığılığımdı, sensizlikte söylediğim şarkılar. Yakışmayan sesime ağlamaklı bir hüzün serpiştirerek söyledim nakaratlarını.

En sevdiklerimizi düşündüm, beraber geçirdiğimiz en güzel günleri... Fırtınadan önceki sessizlikleri! Sensizliği! Sevmemiş midim yoksa sevilmemiş miydim?

Bir gül bekledim senden, öncesi olmayan. Oysa ki sen, olmayan gülün dikenini sapladın yüreğime. Canım acıdı, bu sen olmamalıydın! Sen yanımda olacaktın hep, mutlu edecektin beni.

Sevdiğimiz filmlere beraber gidecektik, sevdiğim ne varsa seninle olacaktı. Saat üst üste geldiğinde,"Canım beni düşünüyor!" dicektim. Şimdi ise sen yoksun, sevdiğim hiçbir şeyim yok !

Sevdiğim herşey, aslında seninleyken sevebildiklerimmiş. Hatırlıyor musun, bir kış günü deniz kenarında yakamozu izlediğimiz anı? Çok soğuktu, ben çok üşüyordum ama üşümeyi gözlerinde yitiriyordum...

Ilık bir rüzgardı yüreğime esen. Ağladım... Çok ağladım, bir bulut gibi! Sensizliğin ertesi olmamalıydı, yarını da bugünü de. Ama gittin! Düşlerimden de kayıp gittin.

Ayrılığın rengi farklıymış. Devrikmiş ayrılığın tüm cümleleri... Bir paragraf etmezmiş. Her bir kelime anlamsızlaşırmış.

Yarım kalanlara rağmen, inan istemem artık!

Paragrafımın ilk cümlesiydin artık üç noktasısın...

Nilgün Zaimoğlu'nun Yazılarına Ulaşmak İçin TIKLAYIN...