" Bekleniyorsun " - Nilgün Zaimoğlu

Çizilmiş yolların, yürünmemişliğini düşünerek senin yerine her yol üstüne bir gelecek kurdum. Sen yürüyeceksin bu yolu, ben şefkatle dokunacağım hep yüreğine. Öyle özlüyorum ki görmediğim yüzünü, hiç duymadığım kokunu...

Ama bana hiç yabancı değilsin. Hatta benden olan en yakınımsın.

Sana ait çoklu cümleler, çoklu paragraflar yazmak istiyorum. Ben yazsam da sen şimdiden okuyor ve beni duyuyorsun bunu hissediyorum. Seni seviyorum...

Canımda cansın. Canına canım...Meğer bu duygu yeryüzünde eşi benzeri olmayan, paylaşılmayan ve terk edilemeyen bir duyguymuş. Anne olmak !

Sabırsızlanıyorum zamana yenik düşerek. Minik ellerini okşamak, kokunu içime çekmek istiyorum. Saçını okşarken, dalıp gideceğim düşlere sabırsızlanıyorum. Seni bekliyorum. Kendim olmak bir şey ifade etmiyor artık. Sen demek kendim demek oldu şimdiden bana.

Sorsalar sen kimsin diye, bilmem gözlerimi açmadım dünyaya henüz derim. Sana masallar sıraladım, ninniler ezberledim...

Bin bir çeşit mama öğrendim. Aslında yavrum, ben "Anne" olmayı öğrendim. Şimdiden sakladım seni kötülüklerin gölgesinin düşmediği bir sabaha. Güneşin yüzünü ayırdım, aydınlıklarda kalasın diye. Tertemiz suları akıttım nehirlerden sana.

Bir köprü kurdum üzerine, sevgi dolu kalpler geçsin sadece diye. Kelebeklere, kuşlara anlattım seni. Ya çiçeklerim, seni anlatmasam su versem de büküyorlar boyunlarını.

Sen dünyamıza bekleniyorsun. Yerin ayırtılmış...
Seni seviyorum bebeğim. Canımda cansın... Canına canım...

Nilgün Zaimoğlu'nun Yazıları İçin TIKLA...